Zapalenie prostaty jest chorobą zapalną gruczołu krokowego. Zaczyna się rozwijać u 80% młodych mężczyzn w wieku od 20 do 30 lat. Wyróżnia się ostre i przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego. Bakteryjne zapalenie gruczołu krokowego występuje w 10% przypadków. Często stwierdza się połączenie zapalenia gruczołu krokowego z gruczolakiem prostaty i zapaleniem pęcherza moczowego.
Zapalenie gruczołu krokowego leczy się zwykle w domu, ale w ciężkich przypadkach i ostrych postaciach może być konieczna hospitalizacja.
Informacje ogólne
Bakterie powodujące zapalenie gruczołu krokowego:
- Escherichia coli (najczęstszy patogen);
- Klebsiella;
- gronkowce;
- paciorkowce;
- Pseudomonas aeruginosa;
- chlamydie;
- mykoplazma;
- gonokoki;
- Trichomonas
Główne objawy:
- pieczenie w cewce moczowej;
- ciężkość podczas oddawania moczu;
- częste parcie na mocz, któremu towarzyszą nieprzyjemne odczucia;
- powolny strumień moczu;
- uczucie pełności pęcherza nawet po oddaniu moczu;
- zmniejszona siła działania;
- wysoka temperatura (w ostrej postaci).
Metody diagnostyczne:
- cyfrowe badanie prostaty przez odbyt;
- badanie ultrasonograficzne prostaty;
- badanie mikroskopowe rozmazu;
- kultura bakteryjna rozmazu;
- wykrywanie DNA bakteryjnego metodą PCR - Androflor.
Terapia antybakteryjna
Wybór antybiotyków do leczenia zapalenia gruczołu krokowego jest dość ograniczony. Dzieje się tak dlatego, że tylko te antybiotyki, które są dobrze rozpuszczalne w tłuszczach, są w stanie kumulować się w gruczole krokowym w odpowiednio wysokich stężeniach.
Lista leków przeciwbakteryjnych stosowanych w leczeniu ostrego zapalenia gruczołu krokowego:
- Fluorochinolony;
- penicyliny;
- cefalosporyny;
- Aminoglikozydy.
Antybiotyki w leczeniu przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego:
- Fluorochinolony;
- makrolidy;
- Tetracykliny.
Fluorochinolony
Fluorochinolony są najskuteczniejszymi lekami na bakteryjne zapalenie gruczołu krokowego. Leki o szerokim spektrum działania. Aktywny wobec wszystkich patogenów zapalenia gruczołu krokowego.
Stosuje się je zarówno w przypadku ostrego, jak i przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego.
Skutki uboczne:
- fotodermit - alergiczne podrażnienie skóry pod wpływem światła słonecznego;
- zapalenie ścięgien - zapalenie ścięgien;
- zaburzenia rytmu serca – wydłużenie odstępu Q-T;
- Lęk;
- zaburzenia snu.
Podczas jednoczesnego stosowania fluorochinolonów i niesteroidowych leków przeciwzapalnych mogą wystąpić drgawki podobne do tych występujących podczas napadu padaczkowego.
W każdym konkretnym przypadku choroby dawkowanie i sposób stosowania może przepisać wyłącznie lekarz prowadzący.
Makrolidy
Najlepsze leki na zapalenie gruczołu krokowego wywołane przez patogeny wewnątrzkomórkowe - chlamydię i mykoplazmę. Mają działanie przeciwzapalne.
Wadą jest niska skuteczność przeciwko głównym patogenom - Escherichia coli i Klebsiella.
Stosuje się je wyłącznie w przypadku przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego w postaci tabletek lub kapsułek.
Skutki uboczne:
- zwiększona aktywność enzymów wątrobowych we krwi;
- stagnacja żółci;
- zaburzenia rytmu serca - wydłużenie odstępu Q-T
Kurs trwa 8 tygodni.
Tetracykliny
Aktywny wobec chlamydii i mykoplazmy. Nieskuteczny wobec powszechnych patogenów zapalenia gruczołu krokowego. Ich główną zaletą jest to, że są niedrogie i skuteczne.
Stosowany wyłącznie w przypadku przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego.
Przebieg terapii wynosi 8 tygodni.
Skutki uboczne:
- wrzód trawienny przełyku;
- uszkodzenie wątroby i nerek;
- żółte zabarwienie zębów;
- fotodermit;
- zaburzona koordynacja ruchów.
Penicyliny, cefalosporyny i aminoglikozydy
Stosuje się je w postaci zastrzyków w następujących przypadkach:
- ciężki przebieg ostrego zapalenia gruczołu krokowego;
- brak efektu podczas przyjmowania fluorochinolonów;
- Głównym czynnikiem wywołującym zapalenie gruczołu krokowego są gonokoki.
Nitroimidazole i nitrofurany
Leki te stosuje się w leczeniu zapalenia gruczołu krokowego wywołanego przez Trichomonas.
Podczas ich przyjmowania surowo zabrania się spożywania alkoholu.
Skutki uboczne:
- metaliczny smak w ustach;
- zaburzona koordynacja ruchów;
- zwiększone stężenie enzymów wątrobowych we krwi;
- zmniejszenie liczby czerwonych i białych krwinek.
Terapia nieantybakteryjna
W celu skutecznego leczenia zapalenia gruczołu krokowego, szczególnie przewlekłego, oprócz przyjmowania antybiotyków, stosuje się następujące rodzaje leczenia:
- Masaż prostaty to najlepszy sposób na poprawę ukrwienia i drenaż wydzieliny zapalnej gruczołu krokowego;
- fizjoterapia;
- niesteroidowe leki przeciwzapalne – nie stosowane równolegle z fluorochinolonami;
- preparaty ziołowe;
- alfa-blokery.