Objawy i leczenie przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego

Wielu mężczyzn cierpi na przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego, ale objawy przypisują innym chorobom lub tracą czas na nieskuteczne leczenie. Z naszego artykułu dowiesz się kompleksowych informacji na temat tego męskiego problemu: przyczyn, dokładnych objawów i metod diagnostycznych, różnych metod leczenia.

Pomimo wszystkich sukcesów współczesnej medycyny, zdiagnozowanie choroby, jaką jest przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego, nastręcza pewnych trudności. To również negatywnie wpływa na skuteczność jego leczenia.

Co to jest przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego

W ICD-10 (Międzynarodowa Klasyfikacja Chorób, wersja 10.) nie ma takiej choroby jak „przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego”. Nie ma również jednej, ogólnie przyjętej cechy tej patologii. W praktyce urologicznej zwyczajowo stosuje się klasyfikację opracowaną przez AHI (Amerykański Instytut Zdrowia). Definiuje kategorie chorób prostaty. Te, które można określić jako „przewlekłe”, obejmują:

• przewlekłe bakteryjne zapalenie gruczołu krokowego;
• przewlekłe abakteryjne zapalenie gruczołu krokowego.

Do postawienia takiej diagnozy wymagane są następujące objawy: długotrwały (co najmniej 3 miesiące) ból w okolicy krocza. Zatem przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego można nazwać długotrwałym procesem zapalnym, którego konsekwencją są zmiany w budowie gruczołu krokowego i jego dysfunkcja. Ale inne choroby prostaty również prowadzą do tak smutnych skutków. Dlatego rozpoznanie przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego jest trudne.

Epidemiologia

Zapalenie gruczołu krokowego jest jedną z najczęstszych chorób u mężczyzn. Ma to znaczący wpływ na wyniki i relacje rodzinne. Jakość życia chorych spada w takim samym stopniu jak u osób po zawale serca czy cierpiących na dusznicę bolesną.

Według danych z różnych źródeł, u co trzeciego lub czwartego mężczyzny diagnozuje się zapalenie gruczołu krokowego. I najczęściej nie jest to początkowy ani ostry etap choroby, ale już uformowany i długotrwały proces - przewlekły.

Nie tak dawno temu powszechnie przyjęto, że ta patologia jest charakterystyczna głównie dla starszych mężczyzn. Jednak dane statystyczne obaliły tę opinię. Dziś wiadomo, że przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego to choroba mężczyzn w wieku rozrodczym, aktywnych seksualnie.

Ponad 30% pacjentów zgłasza się do specjalisty z dolegliwościami charakterystycznymi dla przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego. Często w czasie wizyty u lekarza choroba jest powikłana współistniejącymi patologiami: zaburzeniami erekcji, zapaleniem pęcherzyków, niepłodnością pierwotną lub wtórną, zapaleniem najądrza.

Przyczyny przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego

Przyczyny przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego są bardzo różne. Spośród różnorodnych negatywnych czynników wpływających na zdrowie mężczyzny trudno jest dokładnie wyróżnić te, które wywołały rozwój choroby. Często jest to zespół sytuacji i okoliczności towarzyszących życiu człowieka.

Głównymi przyczynami przewlekłego abakteryjnego zapalenia gruczołu krokowego są:

• arytmia (nieregularność) stosunku płciowego;
• brak aktywności fizycznej, typowy dla osób z nadwagą;
• długotrwałe stresujące warunki;
• przewaga w diecie produktów bogatych w tłuszcze;
• negatywny wpływ na organizm w branżach niebezpiecznych.

Przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego typu bakteryjnego jest wynikiem niecałkowicie wyleczonego bakteryjnego zapalenia gruczołu krokowego. Albo mężczyzna zignorował dolegliwości i nie szukał pomocy u urologa. Dlatego nie podjęto żadnego leczenia.

Przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego typu abakteryjnego rozwija się w wyniku narażenia na czynniki zakaźne na tle obniżonej odporności. Z reguły u takich pacjentów diagnozuje się choroby układu hormonalnego.

Czynnikami wywołującymi rozwój przewlekłego bakteryjnego zapalenia gruczołu krokowego są:

• operacje chirurgiczne prostaty (jeśli przed operacją nie przeprowadzono terapii przeciwbakteryjnej);
• odmowa stosowania antykoncepcji;
• brak nawyku utrzymywania ciała w czystości.

Objawy przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego

Obecnie istnieje wiele mitów dotyczących przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego. Z tego powodu wszelkie przejściowe zaburzenia funkcji seksualnych przypisuje się tej chorobie. Często można spotkać się z opinią, że obniżone libido i zaburzenia erekcji wynikają z zapalenia gruczołu krokowego, a jeśli jest to starszy mężczyzna, to z przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego.

Nie jest to prawdą, gdyż zaburzenia seksualne mają wiele innych przyczyn, a głównym objawem przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego jest ból. Wszystkie inne objawy można uznać za towarzyszące i pośrednie.

Przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego jest często mylone z zespołem bólowym miednicy, ponieważ objawy tych chorób są w dużej mierze podobne. Dzieje się tak na skutek powstawania mięśniowo-twarzowych stref spustowych w pobliżu prostaty, które pojawiają się w wyniku urazów i zabiegów chirurgicznych. Ból w tych obszarach można pomylić z objawem zapalenia prostaty.

W diagnostyce choroby na pierwszy plan wysuwają się dolegliwości bólowe i dyskomfort w kroczu i miednicy, trwające co najmniej 3 miesiące. Ból zlokalizowany jest w pobliżu prostaty i promieniuje do kości krzyżowej, odbytnicy i moszny. Przy długotrwałym narażeniu na czynniki negatywne (noszenie ciężkich przedmiotów, nadmierna aktywność fizyczna, długotrwałe przebywanie na nogach) ból nasila się.

Charakterystycznym objawem choroby jest przedwczesny wytrysk. Pacjenci doświadczają zmniejszonego pożądania seksualnego i zaburzeń erekcji. Objawy te są charakterystyczne także dla innych chorób układu moczowo-płciowego. Nie można zatem powiedzieć, że są one oznaką przewlekłej choroby prostaty.

Ważnym objawem jest zanik orgazmu. Jeśli pacjent zaczyna zauważać, że zniknęło nasilenie doznań podczas wytrysku, jest to powód do bardziej uważnego podejścia do jego zdrowia i sygnał o konieczności wizyty u urologa.

Struktura zmienionej zapalnie prostaty staje się gęstsza, zwiększa się nacisk na rurkę moczową i pogarsza się jakość oddawania moczu. Pacjenci z przewlekłym zapaleniem gruczołu krokowego zauważają częstą potrzebę oddawania moczu w nocy. Procesowi wydalania moczu towarzyszy uczucie pieczenia, kłucia i bólu. Często występuje nietrzymanie moczu.

Objawy przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego można wyrazić w całości lub częściowo. Wiele zależy od stanu zdrowia pacjenta oraz obecności lub braku innych chorób. Przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego charakteryzuje się falowym przebiegiem, z objawami woskowania i zanikania. W przypadku tej choroby proces zapalny nie jest ostry.

Diagnostyka przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego

W przypadku wyraźnych objawów zdiagnozowanie przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego nie jest trudne. Ale ta choroba często przebiega bezobjawowo, co komplikuje jej wykrycie. W celach diagnostycznych przeprowadza się cały szereg badań.

Stowarzyszenie Urologów opracowało kwestionariusze, które mogą pomóc w identyfikacji bezobjawowego przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego. Pytania są sformułowane w taki sposób, aby można było wyjaśnić subiektywne odczucia pacjenta. Nie każdy mężczyzna jest w stanie prawidłowo ocenić swoją erekcję, jakość orgazmu i inne szczegóły życia seksualnego. Wypełniane przez pacjenta kwestionariusze dostarczają specjalistom informacji niezbędnych do postawienia diagnozy. W praktyce urologicznej najczęściej wykorzystuje się skalę NIH-CPS.

W celu odróżnienia przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego od innych chorób wykonuje się badanie neurologiczne. Lista stosowanych metod diagnostycznych obejmuje wyjaśnienie stanu odporności pacjenta.

Metody badań laboratoryjnych

Jeśli podejrzewa się przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego, przede wszystkim dowiadują się, jaki jest jego charakter: bakteryjny lub abakteryjny. W pierwszym przypadku konieczne jest zidentyfikowanie patogenu lub patogenów i ustalenie, na jakie leki są wrażliwe. W tym celu wykonuje się badania laboratoryjne wydzieliny moczu i prostaty.

Jeżeli po 10 dniach od DRE badanie PSA wykaże, że poziom antygenu specyficznego dla prostaty przekracza 4,0 ng/ml, jest to powód do skierowania pacjenta na biopsję w celu wykluczenia procesu onkologicznego.

Zalecane są następujące metody badawcze:

• skrobanie z cewki moczowej;
• ogólna i biochemiczna analiza moczu;
• Kultura LHC wydzieliny prostaty.

Instrumentalne metody badawcze

TRUS (USG przezodbytnicze) wykonuje się przy użyciu aparatu wyposażonego w instrument wprowadzany do odbytnicy pacjenta. Jeśli wykryty zostanie hipoechogeniczny obszar o nieregularnym kształcie, istnieją podstawy, aby podejrzewać nowotwór złośliwy. W przypadku przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego można zaobserwować bliznowacenie, zagęszczenie struktury tkanki gruczołowej i zmiany w pęcherzykach nasiennych.

UDI jest główną metodą diagnostyki funkcjonalnej. Pozwala poznać charakter oddawania moczu, oznaki zastoju moczu i jego skład. Badanie obejmuje kilka badań: uroflowmetrię, cystometrię, pomiar objętości zalegającego moczu, ocenę ciśnienia wewnątrz pęcherza i szybkości wypływu moczu.

Tomografia (obrazowanie komputerowe lub rezonans magnetyczny) jest konieczna w celu wykluczenia nowotworów łagodnych i złośliwych. Te metody badawcze są bardzo pouczające i pomagają ocenić stan tkanki prostaty.

Leczenie przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego

Leczenie przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego wymaga zintegrowanego podejścia. Samo przyjmowanie leków nie wystarczy. Niezbędne są zabiegi fizjoterapeutyczne i ćwiczenia lecznicze. Ogólnie rzecz biorąc, przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego jest trudne w leczeniu i wymaga radykalnej rewizji stylu życia, zmiany nawyków, a w niektórych przypadkach zmiany pracy. Urolodzy twierdzą, że tylko zestaw środków pomoże całkowicie pozbyć się tej choroby lub zapewnić długoterminową remisję.

Niezależnie od tego, czy choroba ma charakter bakteryjny, czy abakteryjny, w jej powstaniu główną rolę odegrał przekrwienie prostaty. Lepka wydzielina odkładająca się w przewodach gruczołu jest korzystnym środowiskiem dla rozwoju mikroorganizmów chorobotwórczych i oportunistycznych. Dlatego też główną uwagę należy zwrócić na eliminację stagnacji.

Problem można rozwiązać poprzez zmianę stylu życia i włączenie zajęć fizjoterapeutycznych do codziennego harmonogramu.

Opracowano kompleksy ćwiczeń odpowiednie dla różnych sytuacji życiowych:

• dla mężczyzn, którzy przez większość czasu zmuszeni są siedzieć (kierowcy, pracownicy biurowi, menedżerowie);
• dla osób z nadmierną masą ciała;
• dla tych, którzy nie mają czasu na ćwiczenia.

Zastanawiając się, jak leczyć przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego, musisz poważnie rozważyć swoje podejście do swojego zdrowia.

Leczenie ostrego zapalenia gruczołu krokowego

Ostre zapalenie gruczołu krokowego wymaga odpoczynku w łóżku, specjalnej diety bez soli i odpoczynku seksualnego.

Metody leczenia:

• Najbardziej skuteczną metodą leczenia zapalenia gruczołu krokowego jest terapia etiotropowa. Jeśli przyczyną zapalenia gruczołu krokowego jest infekcja, priorytetem jest leczenie środkami przeciwdrobnoustrojowymi, które łagodzą objawy stanu zapalnego.
• Zespół bólowy łagodzi się za pomocą leków przeciwbólowych, przeciwskurczowych, czopków doodbytniczych, mikrolewatyw ciepłymi roztworami środków przeciwbólowych. Można stosować NLPZ.
• Immunostymulanty, immunomodulatory, enzymy, kompleksy witaminowe i połączenie mikroelementów udowodniły swoją skuteczność.
• Metody fizjoterapeutyczne są możliwe tylko w podostrym stadium choroby. Poprawiają mikrokrążenie i zwiększają odporność: UHF, mikrofale, elektroforeza, laser, magnetoterapia.
• Masaż to kolejna skuteczna metoda oddziaływania na prostatę. Otwiera kanały, normalizuje krążenie krwi w mosznie i miednicy.
• Ostre zatrzymanie filtratu w nerkach można skorygować poprzez cewnikowanie i cystostomię trokarową.
• Proces ropny wymaga interwencji chirurgicznej.
• Konsultacje psychologa.

Leczenie przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego

Przy długotrwałym (co najmniej miesięcznym) działaniu na prostatę nie ma 100% gwarancji wyleczenia. Priorytetowo traktowane są leki ziołowe, immunokorekcja, zmiana nawyków domowych:

• Preparaty ziołowe znajdują szerokie zastosowanie w praktyce urologicznej. Są w stanie gromadzić się w miejscu najbardziej aktywnego procesu patologicznego, chronić komórki przed utlenianiem, usuwać wolne rodniki i zapobiegać proliferacji tkanki gruczołowej.
• Terapię antybakteryjną dobiera się indywidualnie w oparciu o wrażliwość drobnoustrojów na leki.
• Leki wzmacniające odporność nie tylko pomagają uporać się z zapaleniem gruczołu krokowego, ale także korygują negatywne skutki antybiotyków, które zaburzają funkcjonowanie układu odpornościowego.
• Zespół bólowy ustępuje po podaniu alfa-blokerów i środków zwiotczających mięśnie.
• Masaż prostaty pozwala mechanicznie usunąć „nadmiar” wydzieliny gruczołu przez cewkę moczową, poprawić krążenie krwi i zminimalizować zatory.
• Fizjoterapia: laser, magnes, ultradźwięki, jontoforeza, ciepłe kąpiele sitz lub mikrolewatywy z ziołami.
• W ciężkich przypadkach wskazane jest dożylne podanie płynów z lekami moczopędnymi. Pobudza to obfite wytwarzanie moczu, zapobiega objawom zatrucia, rozwojowi wstępującego zapalenia pęcherza moczowego i odmiedniczkowego zapalenia nerek.
• Na zaparcia stosuje się ziołowe środki przeczyszczające.
• Urolog i psycholog wspólnie z pacjentem opracowują indywidualny, długoterminowy program codziennej rutyny, niezbędnego odpoczynku, diety, dawkowanej aktywności fizycznej i aktywności seksualnej.
• Jeśli przewlekły proces jest oporny na leczenie i odpływ moczu jest zablokowany, zaleca się interwencję chirurgiczną: usunięcie wszystkich dotkniętych tkanek (przezcewkowa resekcja prostaty) lub całkowite usunięcie gruczołu wraz z otaczającymi tkankami (prostatektomia). Praktykowany w wyjątkowych przypadkach, obarczony jest impotencją i nietrzymaniem moczu. Młodzi ludzie nie poddają się operacji, ponieważ może to spowodować niepłodność.

Zalecenia dotyczące leczenia ambulatoryjnego

Pacjent musi unikać sytuacji, w których może doznać obrażeń narządów miednicy.

Należy unikać wszelkich obciążeń prostaty: nie jeździć na rowerze, nie wykonywać ćwiczeń siłowych, nie nosić ciężarów.

Jeśli praca ma charakter siedzący, co 2-3 godziny należy wykonywać rozgrzewki, wykonując przysiady, machania nogami i biegając w miejscu.

Musisz spróbować unormować swoje życie seksualne, co jest niezwykle ważne, aby wyeliminować zastój wydzieliny w prostacie.

Zaleca się ograniczenie spożycia alkoholu do minimalnych dawek lub jego całkowitą eliminację.

Leczenie lekami

W przypadku przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego prowadzi się głównie leczenie ambulatoryjne. Jeżeli proces patologiczny nie ustąpi i nie da się uzyskać remisji tą metodą, wskazana jest hospitalizacja. W szpitalu, pod okiem personelu medycznego, możliwości przestrzegania reżimu i monitorowania zmian stanu pacjenta są znacznie większe.

Przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego u mężczyzn rozwija się na tle zaburzeń endokrynologicznych. W związku z tym zalecane są leki: inhibitory 5-alfa reduktazy i alfa 1-blokery. Pomagają normalizować poziom hormonów i eliminować objawy patologii. W tym celu przepisywane są leki takie jak Finasteryd i Terazosyna.

Zintegrowane podejście obejmuje przyjmowanie leków takich jak:

Metody leczenia bakteryjnego przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego

Bakteryjne przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego leczy się antybiotykami. Najskuteczniejszy lek dla konkretnego pacjenta określa się na podstawie wstępnego badania laboratoryjnego wydzieliny prostaty.

Nie ma uniwersalnego leku tłumiącego i niszczącego patogenną mikroflorę. To, co pomaga jednemu pacjentowi, może nie pomóc innemu. Z tego powodu istnieje wiele negatywnych opinii na temat reklamowanych leków stosowanych w leczeniu przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego.

Lekami zalecanymi w terapii przeciwbakteryjnej są fluorochinolony. Większość bakterii jest na nie wrażliwa.

Antybiotyki można również uwzględnić w planie leczenia pacjentów z abakteryjnym zapaleniem gruczołu krokowego. Terapię tę przeprowadza się w celach profilaktycznych. Według wskazań uwzględnia się leczenie penicyliną. 

Po zakończeniu terapii przeciwbakteryjnej rozpoczyna się leczenie lekami hormonalnymi.

W przypadku refluksu śródprostatycznego konieczne jest przyjmowanie α-blokerów.

Na ból skuteczne są środki przeciwbólowe.

Leczenie lekami ziołowymi

Wiele osób ma wątpliwości, czy przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego można wyleczyć za pomocą środków ziołowych. Odpowiedź na to pytanie uzyskano dzięki wieloletniemu stosowaniu tych środków leczniczych w praktyce urologicznej.

Obecnie zalecane są następujące kompleksy zabiegowe:

Wszystkie te leki korzystnie wpływają na funkcjonowanie męskiego układu moczowo-płciowego. Skuteczne leczenie przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego jest możliwe pod warunkiem normalizacji funkcji układu moczowego. Zadanie to spełniają składniki zawarte w lekach ziołowych. Pomagają zmniejszyć częstotliwość popędów i eliminują syndrom powolnego strumienia.

Pacjentom z przewlekłym zapaleniem prostaty zaleca się stosowanie mieszanek ziołowych zawierających ekstrakt z dyni lub pestki dyni. Te ostatnie mają unikalny skład chemiczny i działają jednocześnie w trzech kierunkach:

• normalizować metabolizm;
• wzmocnić ściany naczyń krwionośnych;
• aktywować krążenie krwi w narządach miednicy.

Przyjmowanie leków ziołowych nie może być traktowane jako główna metoda leczenia. Uważa się, że te środki poprawiające zdrowie można stosować jednocześnie z terapią lekową.

Leczenie niefarmakologiczne

Nielekowe metody terapii pozwalają oddziaływać bezpośrednio na prostatę, zwiększać stężenie leków w jej tkankach i pomagać eliminować przekrwienie.

W tym celu stosuje się następujące techniki: USG doodbytnicze;

Hipertermię mikrofalową przeprowadza się za pomocą sondy doodbytniczej wprowadzanej do odbytu pacjenta. Urządzenie umożliwia ustawienie temperatury wymaganej dla danego rodzaju ekspozycji. Aby zwiększyć stężenie leku w prostacie, wymagane jest ogrzewanie do 38-40°C. Dla uzyskania efektu antybakteryjnego – 40-45°C.

Obecnie leczenie niefarmakologiczne koncentruje się na terapii laserowej. Możliwości tej techniki są szerokie. Pod wpływem lasera w gruczole krokowym zachodzą następujące procesy:

• aktywacja reakcji redoks;
• poprawia się mikrokrążenie krwi;
• powstają nowe naczynia włosowate;
• patogenna mikroflora jest tłumiona;
• Aktywowany jest proces podziału komórek, co sprzyja regeneracji tkanek.

W okresie badań nad wpływem laseroterapii na pacjentów z zapaleniem gruczołu krokowego zauważono efekt uboczny, ale korzystny dla celów leczenia. Osoby, które ukończyły kurs, zwiększyły potencję, wyeliminowały zaburzenia erekcji i przywróciły siły witalne. Aby osiągnąć taki efekt konieczne jest zastosowanie wiązki o określonej długości fali. Ogólnie rzecz biorąc, w leczeniu przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego stosuje się promieniowanie laserowe o niskiej intensywności.

Pacjenci mogą z własnej inicjatywy poddać się terapii laserowej, jeśli nie jest ona przepisana przez lekarza prowadzącego.

Chirurgiczne leczenie przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego

Przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego nie stanowi zagrożenia dla życia pacjenta, ale może znacznie obniżyć jego jakość. Najpoważniejszym powikłaniem tej choroby jest tworzenie się kamieni w tkankach gruczołu. W celu uwolnienia go od prostatolitów stosuje się resekcję przezcewkową.

Interwencja chirurgiczna przeprowadzana jest pod kontrolą TRUS.

W przypadku wystąpienia powikłań takich jak stwardnienie prostaty wykonywana jest elektrochirurgia przezcewkowa. Jeśli w połączeniu z tą patologią obserwuje się stwardnienie szyi pęcherza, wykonuje się częściową resekcję prostaty.

W przypadku niedrożności przewodów nasiennych i wydalniczych wskazane są operacje endoskopowe, mające na celu wyeliminowanie niedrożności drożności wydzieliny. W tym celu wykonuje się nacięcie pęcherzyków nasiennych i przewodów wydalniczych. W przypadku ropnia możliwe jest całkowite usunięcie gruczołu.

Ćwiczenia w leczeniu przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego

Istnieje wiele ćwiczeń, które skutecznie stymulują prostatę, co pomaga złagodzić przekrwienie. Kompleks ten został opracowany z myślą o pacjentach mających problemy ze stawem biodrowym. Praktyka pokazuje, że ćwiczenia te są również przydatne dla osób, u których zdiagnozowano zapalenie gruczołu krokowego. Zajęcia mogą być prowadzone w dogodnym terminie; ukończenie kompleksu zajmie nie więcej niż 15 minut.

Ćwiczenie nr 1

1. Leżąc na macie gimnastycznej, rozciągnij obie ręce do góry.
2. Zegnij kolana i przyciągnij je do siebie, jednocześnie rozkładając je w różnych kierunkach.
3. Podnieś miednicę tak bardzo, jak to możliwe.
4. Powtórz 10-12 razy.

Ćwiczenie nr 2

1. Stojąc na macie, rób głębokie przysiady.
2. Powtórz 10-12 razy.

Ćwiczenie nr 3

1. Połóż się na brzuchu.
2. Podnieś jedną nogę do góry, potem drugą.
3. Powtórz 10-12 razy.

Podczas wykonywania tego zestawu ćwiczeń wszystkie ruchy powinny być płynne. Jest to główny warunek uzyskania wysokiego efektu terapeutycznego.

Prognozy leczenia

Niewielu mężczyzn jest w stanie całkowicie wyleczyć przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego. Zapalenie prostaty często przechodzi w fazę długotrwałej remisji. Ale kiedy pojawiają się warunki do aktywacji patologii, następuje nawrót. Zaostrzenie zaczyna się od pojawienia się bólu prostaty. Często towarzyszą im zaburzenia układu moczowego. Przy pierwszych objawach nawrotu należy zwrócić się o pomoc do specjalisty.

Pacjentom zaleca się regularne wizyty u urologa, przynajmniej raz na sześć miesięcy. Z taką samą częstotliwością wykonują badania stanu prostaty i poddają się badaniu PSA. Systematycznie monitorując stan gruczołu, można w odpowiednim czasie zidentyfikować procesy wywołujące nawrót choroby. Ale nawet w przypadku długotrwałej remisji nie ma gwarancji, że nie zostanie ona zakłócona.

Pacjent musi przestrzegać zaleceń, aby zapobiec zaostrzeniom choroby. Zaleca się zbilansowanie diety poprzez wykluczenie potraw tłustych i pikantnych. Stosowanie leków ziołowych i medycyny tradycyjnej należy uzgodnić z lekarzem prowadzącym. Dzięki takiemu podejściu ryzyko zaostrzenia przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego można zminimalizować.

Zapobieganie

Aby zapobiec wystąpieniu nieprzyjemnej dla mężczyzn choroby, należy wyeliminować czynniki prowokujące i przestrzegać prostych zasad:

• Prowadź zdrowy tryb życia, porzuć złe nawyki.
• Nie zmarznij za bardzo.
• Pij co najmniej 1,5-2 litry wody dziennie.
• Wzmocnij swój układ odpornościowy, dużo chodź, hartuj się.
• Zaangażuj się w wychowanie fizyczne i sport, odwiedzaj kluby fitness.
• Unikaj stresujących sytuacji.
• Praktykuj regularne życie seksualne ze stałym partnerem.